Van wijkraad naar huurderscommissie
\Ria’s carrière als huurdersvertegenwoordiger kwam op gang door een ingrijpende verandering in haar eigen wijk. “Ons eigen huis werd gesloopt om plaats te maken voor nieuwbouw. Toen ben ik lid geworden van de wijkraad, omdat ik het belangrijk vond dat wij als huurders onze stem goed konden laten horen. Via de wijkraad leerde ik mensen kennen en zo ging het balletje rollen. Op een zeker moment vroeg iemand mij of ik ook lid wilde worden van de huurderscommissie. Nou, dat leek mij wel wat.”
Twee jaar ‘pauze’
Dit was nog niet de huurdersvertegenwoordiging van BrabantWonen, want Ria huurde op dat moment bij SSW, de corporatie die later samen met SWH verder ging als Zayaz. “Ik was achttien jaar lid van de huurderscommissie van SSW. Toen ik verhuisde naar een huis van BrabantWonen moest ik daarmee stoppen.” Lachend voegt ze daaraan toe: “Het duurde twee jaar, voordat ze me weer hadden gevonden.”
Die lach geeft aan dat Ria het altijd naar haar zin heeft gehad in de huurdersvertegenwoordiging. “Ik had altijd plezier in de vergaderingen. Daar benoemde ik wat ik dacht dat goed was voor huurders, op basis van wat ik zelf meemaakte.”
Ik had altijd plezier in de vergaderingen. Daar benoemde ik wat ik dacht dat goed was voor huurders, op basis van wat ik zelf meemaakte.
Corporaties scherp houden
En dat is precies de rol van de huurdersvertegenwoordiging: het standpunt van de huurders inbrengen en de corporatie scherp houden. Dat was zeker nodig, vertelt Ria. “Ik heb verschillende directeuren meegemaakt bij BrabantWonen. Zeker als iemand net begon, moest ik in april wel eens vragen: ‘zullen we eens bij elkaar komen om het over de huurverhoging te hebben?’ Dan kreeg ik terug: ‘oh ja, helemaal vergeten, we plannen het meteen’.”
Leren en samenwerken
Ria heeft in haar tijd als huurdersvertegenwoordiger veel geleerd. “We mochten als lid van de commissie cursussen volgen bij de Woonbond. En ik ben in Amsterdam en in Tilburg geweest, op de universiteit, voor workshops. Heel leerzaam allemaal. En zo wordt de huurdersvertegenwoordiging steeds professioneler.”
Dat blijkt wel uit de goede samenwerking tussen de huurdersvertegenwoordiging van BrabantWonen en die van andere corporaties en de gemeente ’s-Hertogenbosch. “Ik ben trots op de manier waarop we in Den Bosch samenwerken. En daarin ben ik niet de enige. Vanuit andere steden kwamen mensen kijken hoe wij dat hier doen. Maar door die nauwe samenwerkingen werd het wel steeds groter, vergeleken met toen ik begon. Ik kreeg te maken met steeds meer verschillende mensen. Heel leuk, maar op het einde wel moeilijker voor mij om te onthouden.”
We mochten als lid van de commissie cursussen volgen bij de Woonbond. En ik ben in Amsterdam en in Tilburg geweest, op de universiteit, voor workshops. Heel leerzaam allemaal.
Met pensioen
Die uitdaging was één van de redenen dat Ria koos om te stoppen, maar niet de enige. “Ik vind het steeds moeilijker om ’s avonds de deur uit te gaan. Inhoudelijk vond ik het nog steeds heel leuk om te doen. De dingen die we voor onze kiezen kregen waren erg interessant om over na te denken. En het was fijn om het voor huurders steeds wat beter te maken. Dus ik ga het wel missen. Zeker ook de contacten die ik had. Maar ik ben 76, dus het mag wel een keertje, hè?”
